« اهل ادا » خشنود باد ، تا هنگامى كه مهد تلاوت به نورش و ستارگان بندگان به تلألؤش مىدرخشند .
همانا بهترين علوم در بيان و انديشه و با منزلتترين و بزرگترين آن از نظر ارزش و اندوخته ، سخن كسى است كه آدمى را از آب بيافريد و براى او نسب و سبب قرار داد .
علمى كه با دانستنش ترسى از ناآگاهى نيست و گمراهى در آن راهى ندارد ، و از نخستين مقدّمات آن شناخت تجويد و استوارى الفاظ آن است ، از على عليه السّلام دربارهء آيهء
وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
( مزمل ، آيهء 4 ) سؤال شد ، فرمود : ترتيل ، تجويد حروف و شناخت وقوف ( وقفها ) است ، كه دربارهء اين آيه سخن خواهيم گفت .
از آن جا كه قاريان تازه كار اين دوره و بيشتر اساتيد فن ، از تجويد و نيكويى الفاظشان غفلت كرده و در پالايش الفاظ از تيرگىها و ناخالصىها كوتاهى مىكنند ، بر آن شدم كه به تأليف كتاب مختصرى بپردازم و در آن مطالبى بنگارم كه احساس سهل انگاران را برانگيزد ؛ هدف استاد فن را تضمين كند ؛ آرزوى مشتاقان را بر آورد و انيس عالمان گردد .
در اين كتاب مطالب مهمّى دربارهء قرآن كريم خواهم آورد كه قارى قرآن و استاد قرائت به آن نياز دارد ، مباحثى دقيق ، مسائلى بىمانند و گفتارى شگفتآور خواهم آورد كه كسى تاكنون آن را بيان نكرده و كسى به آن اشارت نكرده است ، « 1 » و نام آن را :
« كتاب « 2 » التمهيد فى علم التجويد » گذاشتم ، اميد است كه مقبول درگاه خداوند افتد و سودمند گردد . همانا او شنواى داناست .
كتاب را به شرح زير در ده بخش شكل دادم :
بخش اوّل : دربارهء چگونگى قرائت معاصران ؛
هامش
( 1 ) . بسيارى از مطالب اين كتاب ، قبل از مؤلّف نيز بيان شده است و مؤلّف از آنها متأثر است كه در جاى خود به آن اشاره مىكنم .
( 2 ) . در نسخهء « د » لفظ « كتاب » در نام گذارى آن نيامده است .