و به همين ترتيب ادامه مىدهند .
نارنج :
ضماد پوست زردش با سركه براى سردرد مفيد است و يك و نيم درهم از پوست خشك آن با آب گرم براى خراشهاى روده و نيز براى دفع كرم قى و تهوع مفيد است و نوشيدن عرق پوست خيسانده و شكوفهاش براى سختى زايمان مفيد است و اگر هفت روز روزى دو اوقيه همراه با شكر و ربع درهم مرجان خورده شود براى طحال مفيد است .
نانخواه ( زنيان ) :
ضمادش با سفيده تخم مرغ براى بيرون آمدن ناف ( فتق ) سودمند است و عرقش همراه با دارچينى و گاو زبان فرحآورى قوى است و اگر آن را در آب ليمو بپرورند به اينطور كه آب ليمو را بر آن بريزند تا يك بند انگشت بالاى آن بايستد و بگذارند تا خشك شود و اين كار را هفت بار تكرار كنند اشتها را جدا زياد مىكند و خوردن آن پيش از صبحانه سنگهاى كليه و مثانه را خرد مىكند .
نحاس ( مس ) :
را اگر چند روز در سركه ريخته و حنا را با آن خمير كرده و بر سر ضماد كنند نزله را مىزدايد و از ريزش مو جلوگيرى و سرفه را قطع مىكند سحاله مس همراه با دوده ديگ و آب ليمو از آبستنى جلوگيرى مىكند .
در حاشيه از جابر روايت فرمودهاند كه يك درهم براده مس را اگر با نمك بسايند تا كاملا نرم شود و يك دانق آن را با يك و نيم دانق بزر كرفس و نيم درهم تربد مخلوط كنند بلغم را با نيروئى برابر با نيروى ده مثقال پيه هندوانه ابو جهل بيرون مىراند .
نرجس ( نرگس ) :
اگر پياز پخته آن را بخورند قىآور است و خلطها را بيرون مىراند عرقش براى بواسير جدا نافع است .
نوشادر را اگر به اندازه مساوى با فضله انسان مخلوط و تصعيد كنند يك مثقال