خربق اسود ( خربق سياه ) :
نمش ( لكه سياه يا سرخرنگ روى پوست ) ، پيسى جرب ، و خارش را مىزدايد و خلطهاى سهگانه را بيرون مىراند براى ماليخوليا و جنون به زودى اثر مىبخشد .
خردل :
ضمادش با پارهاى از روغنهاى مناسب نعوظآور است و ماليدن آن درد دندان را اگر ورمى نباشد آرام مىكند .
خرنوب ( بلهجه كرمانى جنگجنگو ) :
اگر چيزى را كه رنگ كردهاند با آب آن مرطوب كنند سبب ثبات رنگ آن است و پاشيدن سائيده آن زخمهاى تازه را بهم مىآورد .
خس ( كاهو ) :
از احتلام زيادى جلوگيرى مىكند عطش را مىنشاند و خواب آور است .
خشخاش :
يك مثقال از پوست سائيده آن را اگر صبح و شب بخورند براى اسهال خونى و صفرائى سودمند است و خوابآور مىباشد ، سرعت انزال را كم مىكند و التهاب معده را فرو مىنشاند .
خصية الثعلب ( ثعلب ) :
معجونش همراه با عسل براى باه مفيد است .
خطمى :
اگر يك جزء از بزر آن را با دو جزء هسته خرما بر ورم ضماد كنند بخصوص ورم سينه را فرو مىنشاند .
خفاش :
اگر قبل از آنكه از عانه مو برويد خون خفاش را بر آن ضماد كنند ديگر موئى نخواهد روئيد و فرزجه ( دستمال آغشته بدارو ) زهره آن ولادت را تسهيل مىكند و ماليدن مغز آن بر كف پا باه را نيرو مىبخشد .
خل ( سركه ) :
عطش و صفرا را فرو مىنشاند و ماليدن آن بر موضع عقرب زدگى سودمند است و اگر با آب آميخته شود و در هنگام هضم غذا از آن بياشامند محلل و اشتهاآور است و براى رفع تشنگى بخصوص اگر همراه با نمك