شاهدانه از هركدام دو مثقال آنها را كوفته و بيخته و نگه مىدارند و يكى دو بار بر زخم مىپاشند و همينكه از چركها پاك شد دو ذرور ديگر ( احمر و اسود كه شرح آنها در شمارههاى 11 و 13 آمده است ) را به كار مىبرند .
10 - ذرور الاثمد :
براى التيام زخمها عجيب است . اثمد ( سنگ سرمه ) حسن لبه ( حصى لبان ) را به اندازه مساوى مىگيرند و مىكوبند و مىبيزند و در هنگام نياز بر زخم مىپاشند آن را بهم مىآورد .
11 - ذرور الاحمر :
براى آكله كات ( سولفات مس ) چهار جزء ، تباشير صدفى ، گل ارمنى ، شادنج عدسى « 1 » ، خون سياوشان ، ريشه مرجان ، بلغار ( نوعى چرم رنگى ) سوخته ، صدف سوخته ، عقيق سوخته از هركدام يك جزء همه را كوفته و مىبيزند و بهنگام نياز بر قرحهاى كه خوردگى پيدا مىكند روزى چهار مرتبه از آن و چهار مرتبه ذرور الاسود يك در ميان و مجموعا هشت بار بپاشند بطور عجيبى سوزش آن را تمام و خشكش مىكند و برودى آن را بهبود مىبخشد و اگر چركى باشد و ريشه گذارده باشد بر اين ذرور يك مثقال بزر اكليل الملك و ربع مثقال خطمى سفيد مىافزايند .
12 - ذرور الاحمر نوع ديگر :
اين ذرور نيز براى آكله سودمند است ، خون سياوشان ، ريشه مرجان ، گل ارمنى ، عقيق سوخته ، تباشير ، شادنج به اندازه مساوى اين دارو در آغاز آكله كه هنوز گوشت عفونت نيافته و زياد فاسد نشده بسيار سودمند است و نيز براى بيماريهاى دندان و ضعف لثه و مواد چسبنده
هامش
- و قراين ديگر باحتمال قوى طشم همان چشم يا تشميزك است كه نام لاتين آنCassia Alsusمىباشد و راه گرفتن پوست آن اين است كه آن را در خمير گرفته و در آتش مىگذارند تا بپزد و پوست آن جدا شود . مترجم
( 1 ) شادنج عدسى شادنجى است كه دانههايى قرمز مانند عدس دارد .