برخاسته از تقواى دل است . » « 1 » با تقواى دل از آنان ياد كرده است . و بايد بدانيم رعايت اين امور به ظاهر جزئى تأثير و پاداش مراقبتهاى انسان را افزايش مىدهد .
[ پايان ماه ]
با پايان اين ماه حرام ، انسان نيز از حمايتهاى الهى بيرون مىرود .
به همين جهت بندگان حقوقى پيدا مىكنند . يكى از اين حقوق اين است كه بنده مىتواند با واسطه پناه آن روز كه از معصومين عليهم السّلام است با خداوند ، مناجات نمايد . در اين مناجات ابتدا به عدم شايستگى خود براى اين امنيت الهى اعتراف نموده و بگويد : بخاطر بدى كردار و انديشه ، سزاوار خوارى و عذاب دردناك تو بودم . اكنون كه با لطف خود مرا در اين ماه در پناه و حمايت و امان خود قرار دادى بعد از اين ماه نيز ، هيچگاه ما را از حمايت خود خارج مفرما . بخاطر كوتاهى در سپاسگزارى تو آنگونه كه سزاوارى ، و عدم رعايت ادب و احترامت ما را مجازات نكن . مانند هميشه ما را مشمول عفو بىمانند خودت قرار بده تا گناهان ما تبديل به چندين برابر اعمال شايسته گرديده و به مقام بالايى برسيم . و در پايان مناجات خود را با گفتن « ان شاء اللّه » و صلوات فرستادن به اتمام برساند .
مراقبتى را كه براى آخر ماه محرّم گفتيم با مراقبت پايان اعمال در
هامش
( 1 ) حج . آيه 32 .