« روضه خوانى » را كه براى عزادارى دعوت مىكند از كسانى باشد كه معروف بوده و در مجالس اعيان و اشراف به ذكر مصايب امام عليه السّلام مىپردازند يا نه ، بخصوص در صورتى كه مصايبى را كه غير معروفين از امام عليه السّلام نقل مىكنند از منابع معتبر بوده و از اين جهت از لحاظ شرعى بهتر باشد . و يا ببيند آيا براى او فرق مىكند كه اهل مجلس او از فقرا يا ثروتمندان باشند . و اگر در اين ملاكهايى كه براى تشخيص رياء ذكر نموديم تأمل كند مىبيند كه راه براى ورود رياء در عزاداريش بسيار وسيع مىباشد و براى بستن اين راه بايد عمل خود را از ديگران بپوشاند و آن را مخفى نمايد ، بدين شكل كه مجلس عزادارى را در منزل دوستش منعقد نمايد و بگونهاى عمل كند كه كسى نداند مجلس را او برگزار نموده است . و تلاش كند عمل خود را از هر جهت صحيح انجام دهد به اين ترتيب كه كسى را براى خواندن مصيبت دعوت كند كه با تقوا و در خواندن مصيبت راستگو باشد . و نيز در احترام به شركت كنندگان فقير و غنى براى او فرقى نكرده و براى احترام گذاشتن به آنان امتيازات دينى را رعايت كند نه امتيازات دنيوى را . زيرا صحت اعمال اسرار زيادى دارد كه در قبول و افزايش پاداش آنها مؤثر است .
[ 5 - ] از جمله چيزهايى كه تأكيد شده اين است كه شب عاشورا تا صبح پيش قبر امام حسين عليه السّلام بماند . شيخ صدوق و شيخ طوسى از معصوم عليه السّلام روايت نمودهاند كه : « كسى كه در شب عاشورا ، امام حسين عليه السّلام را زيارت نمايد و تا صبح در كنار قبر او بماند خداوند در
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 54
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٥٤