ايمان بشناسد . اين روز از دو جهت شريف است كه هر دو جهت نظير يكديگر هستند : اول ثبوت نبوت و دوم ثبوت ولايت كه با اولى بناى اسلام و با دومى بناى ايمان استوار مىشود . و از همين جاست كه يكى از علماى اهل سنت با تأمل در آيهء مباهله و اين كه خداوند در اين آيه على را نفس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خوانده و او را با پيامبر يكى دانسته است مذهب حق را تشخيص داده و شيعه مىگردد .
بنابراين انسان منصف بايد به جهت اينكه اين روز ، روز ثبوت اسلام و ايمان است به شرف و كرامت آن معتقد شود . اين كرامت را مانند كرامت ايمان به خدا ، رسول ، حجتها ، نشانهها ، كتابها و تمامى رسولان او دانسته و بالاتر ، اين روز را برابر تمام نعمتهاى دنيا و آخرت بداند .
سپس بينديشد كه چگونه خداوند اين اسباب را براى هدايت او ايجاد و با عزت اسلام او را عزيز گردانيده ، و بدين طريق او را مورد لطف خود قرار داده است . و اينكه اگر خداوند با دلايل عقلى او را به اسلام هدايت مىكرد ولى چنين وقايعى دلايل عقلى را تأييد نمىكرد ، ممكن بود دشمن او را به شك و شبهه گرفتار ساخته و او را از دين و ايمان خارج كند ، و او را به كفر و عذاب هميشگى و جاويدان مبتلا كند . و نيز اگر اين حادثه كه كفار را با پذيرش ماليات و خوارى ، خوار نمود ، بوقوع نمىپيوست آنان عزت و توانايى خود را حفظ كرده و با اسلام و مسلمين درگير مىشدند . كه نتيجهء آن چيزى جز در سختى افتادن مسلمانان نبود و حتى شايد عدهاى ضعيف النفس بر اثر اين سختيها و
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 512
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٥١٢