« اقبال » ، از « محمد بن على بن ابى قرة » از « محمد بن على قمى » روايت كرده است و زيارت در آن اشاره نمود او مىگويد : بنابر صحيحترين روايات مباهله روز بيست و چهارم مىباشد و مىگويد كسى كه بخواهد اين اعمال را انجام بدهد بايد اين روز را بخاطر شكرگزارى روزه گرفته ، غسل كرده ، تميزترين لباسهاى خود را پوشيده ، عطر استعمال كند ، در منزل خود آرامش و وقار داشته ، بعد از غسل و پوشيدن لباسها از منزل خود خارج شده ، به مزار يكى از اولياى خدا يا مكان خلوت يا كوه بلندى رفته و كارهايى را كه مردم هنگام رفتن سر مزار اولياى خدا ، انجام مىدهند ، انجام بدهد . وقتى به آنجا رسيد جايى كه مىخواهد در آنجا حق را ادا نموده و با شفاعت آنان خواستهء خود را از خداوند بخواهد بايد مدتى صلوات فرستاده ، آنگاه نماز خوانده و بعد از نماز هفتاد بار از خداوند آمرزش بخواهد ( مثلا هفتاد بار بگويد : « استغفر اللّه » ) آنگاه برخاسته دستهايش را بلند كرده ، بين زمين و آسمان را نگريسته و بگويد : . . . - در اينجا ، سيد ، دعايى كه مشتمل بر ستايش خدا به جهت معرفى مفصل ولايت با آيهء مباهله است را آورده است - و بعد از نقل آن دعا مىگويد : هنگام خواندن هر دعا بايد دو ركعت نماز خوانده و تا نيم روز يا تا اذان ظهر و بنابر عقيدهء بعضى تا زردى آفتاب در آنجا بماند .
سيد مىگويد : يكى از دعاهاى روز مباهله دعاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد كه ما آن را از « شيخ محمد بن ابى قرة » از « سليمان ديلمى » از
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 515
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٥١٥