جبرييل نازل شد و گفت : محمد ! خداى عز و جل به تو سلام رسانيده و به تو مىفرمايد : وقتى بنده من موسى ، با دشمن خود ، قارون مباهله نمود ، قارون ، خانواده ، دارايى ، و يارانش در زمين فرو رفتند . بعزت و جلالم سوگند ياد مىنمايم كه اگر تو با افراد خانوادهات كه در زير آن عبا بودند ، مباهله مىكردى ، همهء زمينيان و آفريدگان نابود مىشدند ، آسمان ريز ريز شده ، كوهها سنگريزه شده و زمين هيچگاه آرام نمىگرفت ، مگر اين كه آن را بخواهد .
آنگاه پيامبر به سجده افتاده و صورتش را بر زمين گذاشت سپس برخاسته ، دستهايش را بلند كرد ، بگونهاى كه سفيدى زير بغلش آشكار شد ، و سه بار گفت : نعمت دهنده را سپاسگزارم . پرسيدند ، چرا سجده نموده و خوشحال شديد ؟ پاسخ فرمود : بخاطر سپاسگزارى به درگاه خداوند و اين كه اين كرامت را به اهلبيت من ارزانى داشت . آنگاه آنچه را جبرييل گفته بود ، براى آنان نقل كرد .
شگفتا كه بسيارى از بزرگان علماى سنى گفتهاند : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السّلام مباهله كرد . خداوند نيز اين آيه را بر او نازل نمود : « بياييد فرزندان ما و شما ، زنان ما و شما و نفسهاى ما و شما را گرد آورده و آنگاه مباهله نماييم . » با در نظر گرفتن اين آيه و كسانى كه به همراه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مباهله نمودند ، مىفهميم خداوند متعال على عليه السّلام را در اين آيه نفس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دانسته است . ولى با اين وجود ديگران را بر على مقدم مىنمايد كه به خدا سوگند ! ستمى بزرگ و
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 510
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٥١٠