مالك وجود ، دنيا ، آخرت ، زندگى و مرگ تو مىباشد - و نبايد از پروردگار و بزرگى چنين عطوف و مهربان غافل شد . زيرا ممكن است باعث محروميت از عطاياى او گردد .
فقر و ذلت خود و عزت و بىنيازى او را نگريسته و خجالت بكش از اينكه در مقابل روى آوردن او ، از او روى گردانده و بر سر سفرهء ميهمانى و در حالى كه خود او نيز حضور دارد ، بجاى توجه به او در ياد دشمنش بوده و سرشار از دوستى كسى باشى كه تو را از دوستى و پناه او دور مىسازد ، در حالى كه براى دعوت به اين ميهمانى سرور آفريدگانش را فرستاده است . چه نادانى بزرگ ، چه عقل بيمارى ، و چه عذاب دردناكى كه در پى آن وجود دارد . و اگر اين لطف را درك مىكردى ، جان خود را فداى مقدم دعوت كنندهء بزرگ و رسول بزرگوار مىنمودى ، همان كسى كه خداوند دربارهء او فرموده است :
« ديدن تنگناهاى شما بر او سخت ، براى نجات شما حريص و با مؤمنين رءوف و مهربان است . » « 1 » در ابتداى روز به نيت پاك نمودن قلب از اشتغال به غير خدا غسل كن . آنگاه « اللّه اكبر » ى واقعى گفته و با اين تكبير تمام موجودات ، جز شكوه و بزرگى او را كوچك شمار . و به نيت پوشش و آرايش با لباس تقوى و اخلاق نيكو ، تميزترين لباسهاى خود را پوشيده و در اين هنگام بگو : « بسم اللّه الرحمن الرحيم . . . تا آخر دعايى كه در اقبال روايت
هامش
( 1 ) توبه . آيه 128 .