پروردگار را در بر دارد . همانگونه كه در مناجات شعبانيه به آن اشاره شده است : « چشم قلبهاى ما را با نگاه آن به خودت روشن فرما تا ديدگان قلبها حجابهاى نورى را پاره كرده و آنگاه به معدن بزرگى رسيده و روحهاى ما به پاكى گرانقدرت آويزان گردد . » انسان بخاطر حجابهاى تاريكى و نورى نمىتواند به معدن بزرگى برسد . حجابهاى تاريكى همان عالم طبيعت است كه آن را ديده و حس مىكنيم البته بعضى از عالمهاى مثال نيز به حجابهاى تاريكى ملحق مىشوند . حجابهاى نورى نيز از آنجا شروع مىشود كه انسان با واگذاشتن ماده و شكل از عالم طبيعت ترقى ، نفس خود را مجرد از اين دو ديده ، نفس و حقيقت او بدون پوسته ماده و شكل براى او آشكار شده و نفس خود را امر بزرگى ببيند . و با بقاى حجابهاى نورى در معارف كشفى بر او گشوده مىشود و آنگاه باندازهاى كه اين حجابها كنار رفته و در عوالم نورى انديشه نمايد ، علم به مبدأ ، معاد و حقايق مقامات دينى كه در اين آيه آمده است : « و كسى كه به خداوند ، فرشتگان ، كتابها و پيامبران او و روز قيامت ايمان آورد . . . » براى او منكشف مىشود . تا جايى كه ديدگان دلها حجابهاى نورى را پاره كرده و به معدن بزرگى برسد ، و در اين هنگام به مقام قرب رسيده ، و با مشاهدهء جلوههاى نامها و صفات خداوند رستگار شده و از زائرين و پناه داده شدههاى او محسوب مىگردد . و خلاصه خداوند با لطف خود براى اهل اين عالم خانهاى همجنس عالم خودشان قرار داده تا از
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 381
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٨١