بعضى از روايات از آن به بهشت و در بعضى ديگر به شهر « جابلقا » تعبير شده است . و اين همان بهشت آدم است كه از آن به زمين فرود آمده ، تا با عبور از اين دنيا از نعمتهاى مثالى ، كه در عالم برزخ براى او آماده شده بهرهبردارى كند ، كه اين عالم در برابر بهشت آدم بوده و « جابلسا » ناميده مىشود ، و نيز به اين جهت فرود آمد كه در عالم آخرت و در بهشتهاى جاويد از نعمتهايى كه براى او مهيا شده ، استفاده نمايد . و اگر آدم به اين دنيا نمىآمد ، هيچگاه به نعمتهاى سراى آخرت نمىرسيد ، و تمام نعمتهايى كه خداوند به پيامبران ، جانشينان آنان ، اوليا و مؤمنين وعده داده است از فوايد سفر به اين عالم بوده و اين عالم ايستگاهى از ايستگاههاى سفر آخرت مىباشد . حتى از يك جهت منشأ و سرچشمه نعمتهاى آن است . به همين جهت نيز در روايات « مزرعهء آخرت » ناميده شده است . و شايد اين آيه قرآن نيز به همين مطلب اشاره داشته باشد : « اين همان چيزى است كه قبلا روزى ما بوده و اكنون مانند آن روزى ما شده است . » بنابراين تمام نعمتهاى جاويد و فنا ناپذير كه قابل مقايسه با نعمتهاى اين دنياى پست نمىباشد - و خالق آن از هنگام آفرينش دنيا هيچگاه به آن نظر نكرده و آن را براى بندگانش انتخاب ننموده و سراى پاداش نيست - منشأ و سرچشمهء آن همين عالم دنيا است . بنابراين عارف مراقب در روز « دحو الارض ، گسترش زمين » بر خود لازم مىبيند كه در مقابل تمام اين نعمتها شكرگزارى نمايد .
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 378
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٧٨