عفو و فضل او بوده و اميدوارى به كرم پروردگارش را بيشتر نمايد ، بانتظار رحمت و عنايت خداوند باشد آنگونه كه بندگان صالح او هستند ، و ترس خود را با ملاحظهء اين كه امروز روز جايزه دادن و بدست آوردن فضيلت است از بين ببرد . در عين حال با گوشهء چشم به عظمت خدا و بزرگى جنايت خود نگريسته و مانند كوتاهى كنندگانى كه به دامن عفو فراوان او پناه آوردهاند ، رفتار مىكند ، و تمام سعى و تلاش او براى استغفار و جلب رحمت و ديدن آثار قبولى است . و به نگهبانان و حاميان خود كه از معصومين عليهم السّلام مىباشد ، پناهنده شده تا او را شفاعت نمايند . و خداوند را به حق و آبروى آنان نزد خدا قسم مىدهد كه او را با عفو خود اكرام نموده ، از فضل مخصوص خود محروم نكند ، صورت كريم خود را از او برنگردانده ، بخاطر آنان او را قبول نمايد و آنگونه كه با حزب و دوستان خود رفتار مىكند با او نيز معامله كند . از بوجود آمدن اين حالات معلوم مىگردد كه فيض قدسى شامل حال او شده است كه بايد خدا را بخاطر نجات و رهايى از خطر هلاك ثنا گفته ، و از اين به بعد با يارى گرفتن از پروردگار خود را از غفلت و انجام كارهايى كه باعث هلاكت دائمى است دور بدارد .
آنچه دربارهء اضطرار به پوشش پروردگار گفتيم ، فقط در كسى بوجود مىآيد كه با چشم دل نجاست گناهان را بر اعضاى بدنش و پليدى عيوب دل بر روح و جانش را ببيند . آن هم نه مجازا بلكه واقعا اين مطلب را درك كند و بفهمد كه اين نجاستها و پليديها نجستر و
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 349
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٤٩