كنى . زيرا او مهمان بزرگوارى است كه كريمترين كريمان او را فرستاده تا خير او به تو برسد و با كمى سخنان لطيف در هنگام معذرت خواهى ، از تو راضى خواهد شد .
مصيبتى را كه در طول اين ماه بر خود وارد كردهاى مىتوانى با پشيمانى صادقانه و آمادگى كامل جبران كنى و با اين عبارت لطيف بگويى : « خدايا ! با اين ماه و كرامت بزرگ كه كسى از مقدار آن آگاه نيست ما را بزرگ داشتى ولى ما آن را تباه كرديم . و همانطور كه بهتر از همه مىدانى بر خود ستم كرديم . شبها و روزهاى اين ماه گذشت .
اكنون عنايتى از عنايات تو نصيبم گشته ، از خواب غفلت بيدار شده و مصيبت و جنايت بزرگ خود را فهميدم . در حالى كه اكنون به هلاكت نزديك شدهام ، در پيشگاه تو به بدكارى و تباه كردن اين كرامت بزرگ و قرار دادن خود در هلاكت جاويد و افسوس بزرگ ، معترف هستم .
اكنون چه كسى مرا از عذابت نجات مىدهد ! و چه كسى مرا از آثار اعمال بدم كه در دل قرار دارد رها خواهد نمود ! با اين بدحالى و در ميان هلاكت خود با يادآورى تو فهميدم كه مرا به حال خود و غفلتم رها نكرده و در « توبه » را بر من نبستهاى . بنابراين از رحمتت نوميد نمىگردم . زيرا غير از كافران كسى از بخشش تو نوميد نمىگردد . و از رحمتت مأيوس نمىگردم زيرا بجز زيانكاران كسى از رحمت تو مأيوس نمىشود .
پس با رحمتى كه بندگان هلاك شدهات را با آن نجات داده ، با قبولى
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 330
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٣٠