نمىگوييم : پيامبران عليهم السّلام هميشه در اين حالت بودهاند چه رسد به اين كه ديگران هميشه ، يا گاهى با اين نيت عملى را انجام دهند . و من عمل به نيت شايستگى خداوند را ، برتر از عمل به نيت رسيدن به همسايگى خداوند نمىدانم ، به اين جهت كه ما بالاتر از عبادت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امير المؤمنين عليه السّلام نداريم و از روايات معلوم مىشود كه بعض يا بيشتر اعمال آنها فقط بخاطر بدست آوردن رضاى خدا و نزديكى به او بوده است .
چه اشكالى دارد گاهى اوقات ترس از مجازات نيز جزيى از نيت آنها باشد . براى كسى كه از ترس مجازات خدا غش مىكند ، امكان ندارد يا خيلى مشكل است كه اين ترس در نيت او هيچ تأثيرى نداشته باشد .
به نظر مىرسد حالتهاى پيامبران عليهم السّلام و اولياى خدا حتى سرور آنان پيامبر ما صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، مختلف بوده و علت آن اختلاف جلوههاى اسمهاى خداوند متعال براى آنان بوده و خداوند به اين طريق آنان را تربيت و درجات آنان را بالا برده و آنان را به خود نزديكتر مىنموده است .
خداوند براى كمال آنان قلبهاى ايشان را تربيت مىكرده است ، چنانچه در بعضى از فرازهاى آن زيارت مىخوانيم : « موالى ! لكم قلوب تولى اللّه رياضتها بالخوف و الرجاء ، آقايان من ! خداوند اختيار قلوب شما را داشته و با ترس و اميد آن را تربيت مىكند » گاهى با نامهاى جمالى خود براى آنان جلوه مىكند ، آنان نيز با پروردگار خود انس گرفته و براى او
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 203
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٢٠٣