بگونهاى كه اعلام نموده زيارت او بعد از شهادت او و در آرامگاهش مانند زيارت خدا در عرش مىباشد . و همه نمىتوانند به علت اين مطلب پىببرند . حتى سيد و دانشمند بزرگوار « سيد مهدى بحر العلوم » علت آن را از شيخ بزرگ و عارف « شيخ حسين » معروف به « نجف » ، مىپرسد . و سؤال مىكند چرا در روايات اين همه ثواب براى زائر امام حسين عليه السّلام و گريه كننده بر او وارد شده و عقل چگونه مىتواند اين همه پاداش را براى اين اعمال كم و كوچك بپذيرد ؟ شيخ جواب مىدهد : امام حسين عليه السّلام با تمام مقامهايى كه داشت مخلوق و محتاج و بندهء خدا بود و با اين حال تمام وجود خود را اعم از مال ، مقام ، آبرو ، برادران ، فرزندان كوچك و بزرگ ، جان و حتى بدن خود را بعد از كشته شدن ، بخاطر دوستى و رضايت خدا داد . و فكر مىكنى اگر خداوند تمام دارايى خود را به امام حسين عليه السّلام بدهد زياد باشد . در اينجا سيد به اين جواب قانع شده و گفت : جواب خوبى است . و نيز دربارهء حكمتهايى كه در قضا و قدر خداوند در شهادت امام حسين عليه السّلام بوده انديشيده و بفهمد كه مثلا شهادت او عليه السّلام سببى براى نجات امت و كفارهء گناهانشان بوده و وسيلهاى براى رسيدن به درجات عالى و راه نزديكى براى شناخت مقام امامشان بوده است . صرف نظر از ثوابهايى كه به خود آن حضرت عنايت فرمود و او را به برترين درجات رسانيد .
و نيز با تفكر خود به اين نتيجه برسد كه يكى از ثوابهاى عالى و مقامهاى بزرگ ، كه براى دوستان خدا آماده شده زيارت خداست ، تا
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 188
مساهمون: ابراهيم محدث
ص١٨٨