صادق عليه السّلام فرمود : « در شب نيمهء رجب ، دوازده ركعت نماز مىخوانى در هر ركعت حمد و سورهاى خوانده و موقعى كه از نماز فارغ شدى سوره « حمد » ، « معوذتين » ، « اخلاص » و « آية الكرسى » را هر كدام چهار بار مىخوانى و بعد از آن چهار بار مىگويى : « سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الا اللّه و اللّه اكبر » سپس مىگويى « اللّه اللّه ربّي و لا اشرك به شيئا ما شاء اللّه و لا قوّة إلاّ باللّه العليّ العظيم » .
اگر توفيقى بود در شب سيزده و چهارده ماه نيز به عبادات هميشگى خود اضافه كرده و همانگونه كه درباره احياى شب اول گفتيم ، بخاطر مراقبت اين شب را تا صبح به عبادت بپردازد و سه روز « ايام بيض » را روزه بگيرد .
[ سيزده رجب ]
بزرگى اين روز بخاطر ولادت خاتم الاولياء و سرور اوصيا ، برادر رسول ، همسر بتول و شمشير كشيدهء خدا ، امير المؤمنين عليه السّلام مىباشد .
و عقل حكم به مقام بسيار بزرگ اين روز مىكند كه با هيچ زبان و قلمى نمىتوان آن را بيان نمود . حق اوقات و روزها و بزرگى آن با مقدار ظهور الطاف خدا در آنها اندازهگيرى مىشود . نور ولايت خاتم اولياء كه شرط و ركن ايمان بلكه روح و خود ايمان و مانند جزء آخر علت تامه ايمان و اسلام است در اين روز ظاهر شد . و اين نعمتى است كه عقلهاى معمولى نمىتواند ارزش آن را درك كنند . زيرا نمىتوانند همهء