إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَى أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ( 153 )
آن گاه كه مىگريختيد وبه كس نمىپرداختيد وپيامبر شما را از پشت سر فرامىخواند . پس به پاداش ، غمى بر غم شما افزود . اكنون اندوه آنچه را كه از دست دادهايد ، يا رنجى را كه به شما رسيده است ، مخوريد . خدا به هر كارى كه مىكنيد آگاه است . ( 153 )