ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشَى طَائِفَةً مِنْكُمْ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ مَا لَا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 154 )
آن گاه ، پس از آن اندوه ، خدا به شما ايمنى ارزانى داشت ، چنان كه گروهى را خواب آرام فرو گرفت . اما گروهى ديگر كه چون مردم عصر جاهلي به خدا گمانى باطل داشتند ، هنوز دستخوش اندوه خويش بودند ومىگفتند : آيا هرگز كار به دست ما خواهد افتاد ؟ بگو : همهء كارها به دست خداست . آنان در دل خود چيزى را پنهان مىدارند كه نمىخواهند براي تو آشكارش سازند . مىگويند : اگر ما را اختياري بود اينجا كشته نمىشديم . بگو : اگر در خانههاى خود هم مى بوديد ، كساني كه كشتهشدن بر آنها مقرر شده است از خانه به قتلگاهشان بيرون مىرفتند . خدا آنچه را كه در سينه داريد مىآزمايد ودلهايتان را پاك مىگرداند وخدا به آنچه در دلهاست آگاه است . ( 154 )