وَكَذَلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّهَا أَزْكَى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا ( 19 )
همچنين بيدارشان كرديم تا با يكديگر گفت وشنود كنند . يكى از آنها پرسيد : چند وقت است كه آرميدهايد ؟ گفتند : يك روز يا پارهاى از روز را آرميدهايم . گفتند : پروردگارتان بهتر داند كه چند وقت آرميدهايد . يكى را از خود با اين پولتان به شهر بفرستيد تا بنگرد كه غذاى پاكيزه كدام است وبرايتان از آن روزيتان را بياورد . وبايد كه به مهربانى رفتار كند تا كسى به شما آگاهى نيابد . ( 19 )