وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا ( 18 )
مىپنداشتى كه بيدارند حال آنكه در خواب بودند وما آنان را به دست راست ودست چپ مىگردانيديم ، وسگشان بر درگاه غار دو دست خويش دراز كرده بود . اگر به سروقتشان مىرفتى گريزان بازمىگشتى واز آنها سخت مىترسيدى . ( 18 )