وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَزَاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذَلِكَ مِنْ آَيَاتِ اللَّهِ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِدًا ( 17 )
وخورشيد را مىبينى كه چون برمىآيد ، از غارشان به جانب راست ميل مىكند وچون غروب كند ايشان را واگذارد وبه چپ گردد . وآنان در صحنهء غارند . واين از آيات خداست . هر كه را خدا هدايت كند هدايت يافته است وهر كه را گمراه سازد هرگز كارسازى راهنما براي أو نخواهى يافت . ( 17 )