شعب عبد الله بن خالد بن اسيد
مشرف بر ملك ابن عامر جبل مرازم است كه به ملك خاندان عبد الله بن خالد بن اسيد پيوسته است و نيز به ملك خاندان سعيد بن عاص و پايان ملك ابو لهب و خانهء عبد الله بن خالد نزديك خانهء سعيد بن عاص بود .
شعب بنى عبد الله بن خالد بن اسيد را قنه مىگفتند . سيلاب اين دره به سوى خانههاى مكتومهء كنيز محمد بن سليمان جريان داشت .
حضر بر جانب راست شعب آل عبد الله بن خالد بود روبهروى سراى ابن هربذ .
قمعه پايين دست شعب بنى عبد الله بن خالد است در طرف راست راه ، از آن رو آنجا را قمعه گويند كه در پايين آن سنگ بزرگى است شبيه قمع ( قيف ) .
بركة القسرى در دهانهء ثقبه است . آب آن از ثبير غيناء به بركه مىريزد . ميان ثبير و حراء است . در اين مكان قصر فضل بن ربيع است . در آنجا سدى بود . در سال 208 ، سد پر از آب شد و بشكست . سيلى كه در آن جمع شده بود با سيل سدره و سيلى كه از منا مىآمد جمع شدند و مسجد الحرام را فرو كوبيدند . « 1 »
نزديك بئر القسرى واسط است ، تپهاى بر راه منا كه گدايان آنجا مىنشستند .
از بئر خالد به ثنيّهاى در شعب رخم مىرسى . پيامبر به هنگام حركت از حراء به ثور ، از آنجا مىگذشت . اين تپه در طرف چپ كسى بود كه از مكه به منا مىرفت . ابن علقمه والى مكه ، آن را مسطح كرد و بر آن بنايى ساخت . « 2 »
ثبير
ثبير غيناء كه شعب رخم در نزديكى آن است ؛ يكى از ثبيرهاست . ياقوت از محمود بن عمير روايت كند كه ثبيرها دو كوهاند ، جدا از هم ، ميانشان افاعيه واقع شده و آن واديى است كه از منا مىآيد . يكى از آن دو ثبير را ثبير غيناء گويند و ديگرى را ثبير اعرج . « 3 »
هامش
( 1 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 237 .
( 2 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 166 .
( 3 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 277 .