بين منازل بنى عبد الاشهل و بنى ظفر بئر مرق جاى دارد .
منازل زهره
حرّهء زهره نزديك حرّهء واقم است . سمهودى گويد آن جزء حرّهء واقم است . و ابن زباله گويد : ثبره زمينى است مسطح ، بين حرّه و سافله از آن سمت كه قفّ واقع شده . از بزرگترين قراء مدينه است . در آن قريه سيصد ريختهگر هست . آنان را دو اطم است كه بر سر راه عريض اند به هنگامى كه از حرّه به سمت فرود حركت كنى . مراد از حرّه ، حرّهء شرقى است كه به حرّهء زهره معروف است . از اين عبارت برمىآيد كه منازل بنى زهره در بلندى بوده و هرچه فروتر آن بوده به سافله معروف بوده است . « 1 »
قفّ و صدقات پيامبر - ص -
منازل بنى زهره ميان حرّه و سافله است از آن سمت كه قفّ واقع شده است . قفّ واديى است از واديهاى مدينه ، در آنجا مزارع و مواشى است . ملك خمسين در آنجا است ، داستان آن را مالك از عبد الله بن ابى بكر نقل كرده كه مردى از انصار در بستان خود در قفّ نماز مىخواند . در نماز چشمش به خوشههاى انبوه خرما افتاد و حضور قلب از او بشد . پس نزد عثمان آمد و عثمان در آن ايام خليفه بود . ماجرا بگفت و گفت خواهم آن را صدقه در راه خير گردانى . عثمان پنجاه هزار دينار به او داد و آن باغ را خريد و صدقه ساخت . از آن پس به باغ خمسين معروف شد . « 2 »
بنى ماسكه در ناحيهء قفّ بودند و در آنجا دو اطم داشتند .
مشهورترين مكان در قفّ صدقات پيامبر - ص - است كه مخيرق نضرى آنها را به پيامبر واگذاشته بود . و آن هفت موضع بود ؛ يكى از آنها مشربهء امّ ابراهيم بود . ابن شبّه گويد :
اگر خانهء مدراس يهود را رها كنى و به ملك ابو عبيدة بن عبد الله بن زمعه بيايى مشربهء امّ ابراهيم در پهلوى آن است . فيروز آبادى گويد : مشربهء مذكور مسجدى است در شمال بنى
هامش
( 1 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 319 ، 320 بنگريد به ج 1 ، ص 113 .
( 2 ) - بكرى ، ص 1087 و ياقوت ، ج 4 ، ص 153 .