مهزور
ابن شبّه مىگويد كه مهزور از حرّهء شوران گرفته مىشود . « 1 » مهزور با مذينب مىآميزد و زمينهايى را سيراب مىكنند و به صدقات رسول خدا - ص - داخل مىشوند ، مگر مشربهء امّ ابراهيم .
مهزور همواره مسجد را تهديد به غرق مىكند . ابن شبّه گويد در زمان عثمان سيلى عظيم از آن سرازير شد و بيم آن بود كه مدينه در آب غرق شود . عثمان در نزديكى بئر مدرى سدى ساخت تا سيل را از مسجد و از مدينه باز دارد .
در سال 156 بار ديگر خطر فيضان مذينب مسجد را تهديد كرد و صدقات پيامبر را آب گرفت . بار ديگر ترعه را حفر كردند و آب به سوى بطحان رفت . « 2 »
بنى قريظه در مهزور مىزيستند . « 3 » بكرى گويد كه عثمان وادى مهزور را به حارث بن حكم داد . « 4 »
قنات
يكى از واديهاى بزرگ مدينه قنات است . از واديهاى طولانى است كه از جانب طائف مىآيد و به دو شعبه مىشود ، و در آخر به هم مىپيوندند . دو شعبه را ؛ يكى قنات گويند و يكى را شظات . ميان آن دو سدى است كه در سال 655 بسته شد آنگاه كه نار الحره آب آورد و وادى ، چون دريايى پرآب شد . در سال 690 آن سد شكست و آب ، دو جانب آن را بگرفت .
دو بار ديگر ؛ يكى در سال 700 و يكى در سال 734 باز همچنين وضعى به وجود آمد . در اثر پىدرپى ريزش باران ، سيلهايى عظيم راه افتاد . آنسان كه قبر حمزه را فروگرفت و آب همچنان بماند بگونهاى كه به مدت چهار ماه كسى را ياراى رفتن به آن مكان - جز به مشقت فراوان - نبود . « 5 »
هامش
( 1 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 331 .
( 2 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 215 ، 214 .
( 3 ) - ياقوت ، ج 4 ، ص 701 .
( 4 ) - ياقوت ، ج 4 ، ص 701 .
( 5 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 215 ، 214 ؛ ياقوت ، ج 4 ، ص 182 ؛ بكرى ، ص 1097 .