تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الحجاز في صدر الإسلام ( حجاز در صدر اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
نيست . « 1 »

زهاب‌ها ( اوشال )

عرّام گويد : و شل آبى است كه از سر كوه تراود و كس نداند كه منبع آن كجاست . « 2 » ابن منظور گويد : وشل آب اندكى است كه از كوه زهد يا از صخره - قطره قطره افتد و قطره‌ها به هم نپيوندد . و گويند اين نمىشود مگر از بالا و قلّهء كوه يا آبى است كه از ميان تخته سنگها اندك اندك بيرون آيد . جمع وشل ، اوشال است . و اوشل : آب قطره قطره چكيد . ابو منصور گويد : در باديه كوهى ديدم كه در غارى از آن آب از سقف مىچكيد و در جايى گرد مىآمد . آن را وشل مىگفتند . اين آبهاى اندك قطره قطره جمع شود و به سوى مزارع به راه افتد . از اين زهابها در حجاز اندك نيست . عرّام گويد كه كوههاى رضوى و عزور را از اين زهابها باشد . در كوه قدس نيز زهابهايى است و نيز در نهب اعلى و اسفل . اين دو مقابل قدس هستند . در طرف راست كسى كه به سمت بالا سير كند . نهب اعلى را آبى است و به سبب آن آب نخلستانهايى به نام ذوحيم و در آنجا زهابهاست . در شواحط هم كه كوهى است در نزديك سوارقيّه زهابهايى است . در جبال ساره هم زهابهايى است شيرين و گوارا . « 3 » كوههاى عرفات به كوههاى طائف پيوسته است و در آنجا آبهايى است كه از زهابها حاصل شود . « 4 » ابن اسحاق گويد : در غزوه تبوك ، در راه آبى بود كه از كوه مىتراويد ، به آن مقدار كه يك يا دو يا سه سوار را سيراب مىكرد آن را مشقّق مىگفتند . « 5 »
هامش
( 1 ) - عرام ، ص 233 و ياقوت ج 3 ، ص 198 ، 419 و بكرى ، ص 100 و سمهودى ج 2 ، ص 368 . ( 2 ) - عرام ، ص 397 . ( 3 ) - عرام ، ص 434 و ياقوت ج 3 ، ص 331 و سمهودى ج 2 ، ص 331 . ( 4 ) - عرام ، ص 419 . ( 5 ) - ياقوت ، ج 3 ، ص 542 و بكرى ص 1266 .
الحجاز في صدر الإسلام ( حجاز در صدر اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 127 | صالح أحمد العلي / عبد المحمد آيتى