جاويدان مىدهى و در برابر اعمالى زود گذر ثوابى بىپايان و بىزوال عطا مىفرمايى . فراتر از اين ، از بندهء خود كه از روزى تو خورده است و هم بدان توان طاعتش بود عوض مطالبه نكردهاى . براى رسيدن به آمرزش تو ابزارى به كار داشته كه تو برسر آن بر او تنگ نگرفتهاى .
بار خدايا ، اگر نه چنين كرده بودى ، بندهء تو همهء آنچه را به رنج فراهم كرده و به كوشش فرا چنگ آورده بود در برابر كمترين انعام و احسانت از دست مىداد و خود در گرو ديگر نعمتهايت در نزد تو باقى مىماند . پس در اين حال چه وقت مستحق چيزى از ثواب تو مىبود ؟ هيچ گاه .
اى خداى من ، اين حال كسى است كه تو را فرمان برده باشد و راه كسى است كه تو را عبادت كرده باشد . اما در كيفر آن كس كه در امر تو عصيان ورزيده و مرتكب مناهى شده ، تعجيل نكردى ، باشد كه از معصيت تو دست بردارد و به طاعت تو باز گردد ، حال آنكه در همان نخستين گناه مستحق همهء عقوبتهايى بود كه براى همهء آفريدگانت مهيا داشتهاى .
بار خدايا ، اگر كيفر گناهان را به تأخير افكندهاى و در خشم و انتقام و عقاب درنگ كردهاى چشم پوشى توست از حق تو ، و خشنودى توست ، بى آنكه چنين خشنودى بر تو لازم آمده باشد .
پس اى خداوند ، چه كسى از تو كريمتر است ؟ چه كسى شقىتر است از آن شوربخت كه پاى در راه خلاف رضاى تو نهد و خود را به هلاكت رساند . نه ، هيچ كس . بار خدايا ، تو فراتر از آن هستى كه جز به احسانت وصف كنند و كريمتر از آن هستى كه جز به سبب دادگرى ، از تو بيمناك شوند . از جور تو بر كسى كه عصيان مىكند حيفى نيست و كسى كه به راه رضاى تو مىرود از آن بيم ندارد كه در پاداش او غفلت ورزى . پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و آنچه مرا آرزوست بر من ارزانى دار و بر هدايت من بيفزاى تا توفيق عملم نصيب گردد . انّك منّان كريم .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 231
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٢٣١