نيايش سى و هفتم [ 1 ]
بار خدايا ، كس هنوز سپاس نعمتت را چنان كه بايد به جاى نياورده كه نعمت ديگرش ارزانى دارى و شكرى ديگرش واجب گردانى .
بار خدايا ، بندهء تو ، هر چه در طاعت تو كوشد به جايى نرسد و از طاعت تو ، آن سان كه در خور فضل توست ، قاصر آيد .
بار خدايا ، شكرگزارترين بندگان تو از سپاس تو عاجزاند و عبادت كنندهترين عابدان تو در عبادت خويش قاصر .
هيچ كس مستحق آن نيست كه تواش بيامرزى و آمرزش تو به پاس شايستگى او باشد ، و هيچ كس مستحق آن نيست كه تو از او خشنود باشى و به حق سزاوار اين خشنودى تو بود . پس هر كه را آمرزيدهاى از انعام توست و از هر كه خشنود گشتهاى از فضل و احسان تو .
بار خدايا ، در برابر اندك سپاسى جزاى فراوان دهى و در برابر اندك طاعتى ثواب بسيار ، چنان كه گويى شكرگزارى بندگانت - با آنكه
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است در اعتراف به تقصير در اداى شكر .