پس به مهربانى حوايج من بر آور .
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و بدان هنگام كه در سپاسگزارى در برابر نعمتهاى تو كه در آسودگى و سختى و تندرستى و بيمارى به من عطا كردهاى قصور ورزم ، تو حقيقت را روزى من ساز تا در حالت بيم و آسودگى و خشنودى و خشم و زيان و سود ، روحانيت خشنودى و آرامش جان خود را در انجام وظايفم نسبت به تو نيك احساس كنم .
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و سينهء مرا از حسد خالى گردان ، آن سان كه بر هيچ يك از بندگان تو كه در حق آنان احسان كردهاى رشك نبرم ، و تا به جايى رسم كه چون بنگرم كه به يكى از بندگانت در دين و دنيا و تندرستى و پرهيزگارى و توانگرى و آسودگى نعمتى دادهاى ، من نيز براى خود از تو آرزوى برتر از آن كنم ، اى خداى يكتاى بىهمتا .
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا در اين جهان و آن جهان ، چه خشنود باشم چه خشمگين ، از خطاها دور دار و از لغزشها بر كنار ، آن سان كه در برابر آنچه موجب خشنودى يا خشم است بر يك حال باشم و در كار فرمانبردارى تو باشم و در حق دوستان و دشمنان تو رضايت تو را بر خشنودى و خشم خود ترجيح دهم ، تا دشمن من از جور من در امان ماند و دوست من از توجه و هواى نفسم نوميد گردد .
بار خدايا ، مرا از كسانى قرار ده كه تو را از روى اخلاص مىخوانند به هنگام آسودگى ، آن سان كه درماندگانت از روى اخلاص مىخوانند به هنگام درماندگى . انّك حميد مجيد .
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 148
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص١٤٨