نيايش بيست و سوم [ 1 ]
بار خدايا ، درود بفرست بر محمد و خاندان او و جامهء عافيت خويش بر تن من بپوش و مرا در عافيت خود فرو پوشان و در حصار عافيت خود جاى ده و به عافيت خود گرامى دار و به عافيت خود بىنياز فرماى و عافيت خود به من بخش و عافيت خود به من ارزانى دار و عافيت خود براى من بگستران و عافيت خود در خور من گردان و ميان من و عافيت خود در دنيا و آخرت جدايى ميفكن .
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است به هنگامى كه از خدا طلب عافيت مىكرد و شكر بر عافيت .
توضيح آنكه « عافيت » معنى وسيعترى از تندرستى دارد . و آن عبارت است از سلامت از بيمارى و مكروهات در بدن و باطن و دين و دنيا و آخرت .