نيايش بيست و دوم [ 1 ]
بار خدايا ، مرا در اصلاح خويش به كارى فرمان دادهاى كه خود به گزاردن آن تواناتر از من هستى و قدرت تو بر آن و بر من از قدرت من بيش است . پس مرا به كارى بر انگيز كه تو را از من خشنود مىگرداند و خشنودى خود از من بخواه ، بدان هنگام كه از عافيت برخوردار باشم .
بار خدايا ، مرا طاقت رنج نيست و مرا ياراى شكيبايى در بلا نيست و مرا توان درويشى نيست . پس روزى من از من دريغ مدار و مرا به ديگر آفريدگانت وامگذار و تو خود نياز من برآر و تو خود كفاف من بر عهده دار .
بار خدايا ، در من بنگر و همهء كارهاى من زير نظر دار ، كه اگر مرا به خود واگذارى ، از گزاردن هر كار ناتوانم و زمام مصلحت خويش از كف بدهم . و اگر كار من به آفريدگان خود واگذارى ، بر من روى ترش كنند و اگر مرا به پناه خويشاوندانم فرستى ، محرومم دارند و اگر دهند ، اندك دهند و بىمقدار و بسى بر من منّت نهند و مرا مذمّت كنند .
بار خدايا ، به فضل خود توانگرم گردان و به عظمت خود مرتبتى بزرگم ده و به توانگرى خود گشاده دستىام عطا كن و از هر چه تو راست به من بخش تا بىنياز گردم .
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا از حسد برهان و از گناهان در امان دار و از حرامها پرهيز ده و مرا بر ارتكاب معاصى گستاخ مفرماى و ميل و خواهشم را به ساحت خود معطوف دار و چنان كن كه به هر چه از تو مىرسد خرسند باشم . اى خداوند ، در هر چه مرا روزى كردهاى و در هر چه بخشيدهاى و در هر چه نعمت كه ارزانىام
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است به هنگام سختى و مشقت و بسته شدن كارها .