نيايش بيست و يكم [ 1 ]
اى خداوندى كه تنها تو بسندهاى بندهء تنها و ناتوان را ، و اى خداوندى كه تنها تو نگهدارندهاى از هر چه سهمناك و وحشت خيز است . خطاهاى من سبب تنهايى من شده و ياور و همراهى براى من نمانده است . از خشم تو ناتوان گشتهام و كس مرا مددكار نيست .
وحشت از ديدار تو بر من چيره شده و وحشتم را تسكين دهندهاى نيست .
اى خداوند ، چه كسى مرا از ايمنى بخشد ، اگر تو مرا به وحشت افكنده باشى ؟ چه كسى مرا يارى دهد ، اگر تو بى كس و تنهايم ساخته باشى ؟ چه كسى مرا توانايى بخشد ، اگر تو ناتوانم خواسته باشى ؟
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است هنگامى كه چيزى غمگينش مىساخت يا گناهان سبب اندوهش مىشد .