تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
اى خداوند من ، تنها پرورنده است كه پروردهء خود پناه تواند داد و غالب است كه مغلوب خود را ايمنى تواند بخشيد و جوينده است كه گريخته را يارى تواند داد . اى خداوند من ، همهء اين‌ها به دست توست و گريزگاهى جز به آستان تو نيست . پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و اكنون كه به سوى تو گريخته‌ام پناهم ده و اكنون كه حاجت به تو آورده‌ام حاجت من بر آور . اى خداوند ، اگر تو روى نيكوى خود از من بگردانى ، يا مرا از فضل و احسان عظيم خويش منع فرمايى ، يا روزيت را از من دريغ دارى ، يا رشتهء عنايت خود از من ببرى ، باز هم براى رسيدن به آرزوهايم راهى جز تو نمىيابم و براى رسيدن به رحمت تو جز تو ياورى نمىجويم ، كه من بندهء تو هستم ، و در قبضهء اقتدار تو و موى سرم چون زمام من به دست توست . اى خداوند ، جز آنچه تو فرمايى مرا فرمانى نيست . حكم تو بر من روان است . هر چه براى من مقدر گردانى عين عدالت است و مرا ياراى بيرون شدن از حيطهء فرمانروايى تو نباشد . از دايرهء قدرت تو پاى بيرون نتوانم نهاد . و نياورم كه خود را محبوب تو گردانم و تو را از خود خشنود سازم . و به آنچه در نزد توست جز به طاعت و بخشش و بخشايش تو نتوانم رسيد . اى خداوند ، شب را به روز مىآورم و روز را به شب مىرسانم ، در حالى كه بندهء ذليل تو هستم . مالك سود و زيان خود نيستم مگر به نيروى تو . بر اين گواهى مىدهم و به ناتوانى و بيچارگى خود معترفم . پس اى خداوند ، آن وعده كه مرا داده‌اى برآور و هر چه مرا عطا كرده‌اى به كمال رسان ، كه من بندهء بينواى زار ناتوان زيان ديدهء حقير بىمقدار فقير ترسان پناهندهء توام . بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و چنان مكن كه