علم آموخت . و با شيوخ مصاحبت داشت . بعد از سال 540 وفات كرد . .
1115 - محمد بن ابى محمد بن محمد [ 1 ]
ابو جعفر ، حجة الدين معروف به ابن ظفر ، نحوى و لغوى و اديب . زادگاهش صقليه بود و در مكه پرورش يافت . به مصر و افريقيه سفر كرد و در مهديه اقامت گزيد . در جنگهايى كه در آنها مهديه را از مسلمين گرفتند ، شركت جست . از مهديه به صقليه نقل كرد و از آنجا به مصر و حلب شد . در حلب در مدرسهء ابن ابى عصرون سكنا گرفت . چون در آنجا ميان شيعه و سنى فتنه بالا گرفت ، كتابهايش به غارت رفت . ابو جعفر حجة الدين رهسپار حماة شد . در آنجا مورد قبول گرديد و از ديوان برايش راتبه معين كردند ولى آن راتبه به قدر نيازش نبود و همچنان تا زمانى كه از دنيا رفت با فقر دست به گريبان بود . در سال 565 بمرد .
از آثار اوست : التفسير الكبير ، و ينبوع الحياة ، كه نيز تفسير است ، و كتاب اشتراك اللغوى و كتاب الاستنباط المعنوى ، و انباء نجباء الابناء ، و سلوان المطاع فى عدوان الاتباع ؛ و القواعد و البيان فى النحو ، و حاشيه بر درّة الغوّاص حريرى ، كه آن را رد كرده ، و المطول فى شرح مقامات الحريرى ، و المختصر نيز در شرح مقامات ، و التنقيب على ما فى المقامات من الغريب ، و اساليب الغاية فى احكام آيه ، و خير البشر بخير البشر ، در آن از حوادثى كه پيش از ظهور رسول خدا ( ص ) اتفاق افتاده سخن گفته . و اكسير كيمياء التفسير ، و ارجوزة فى الفرائض ، و ملح اللّغه و آن در باب كلماتى است كه در لفظ متفق و در معنا مختلف است و معاتبة الجريء على معاقبة البرئ ، و جز اينها . .
1116 - محمد بن محمود بن حسن [ 2 ]
يار و مصاحب ما ، امام محبّ الدين بن نجّار بغدادى ، حافظ و مورخ و اديب و علّامه . در
هامش
[ 1 ] الخريدة ( قسم الشام ) 3 : 49 ، ابن خلكان 4 : 395 ، الوافى 1 : 141 ، العقد الثمين 2 : 344 ، بغية الوعاة 1 : صفحات مختلف .
[ 2 ] قلائد الجمان لابن الشعار 6 : 424 ، الحوادث الجامعة : 205 ، تذكرة الحفّاظ : 1425 ، عبر الذهبى 5 : 180 ، سير الذهبى 23 : 131 ، مختصر ابن الدبيثى 1 : 137 ، الوافى 5 : 9 ، الفوات 4 : 36 ، طبقات السبكى 8 : 98 ، طبقات الاسنوى 2 : 502 ، البداية و النهاية 13 : 169 ، النجوم الزاهرة 6 : 355 ، طبقات الحفاظ للسيوطى : 499 ، الشذرات 5 : 225 ، و نيز بنگريد به المقفى 7 : 136 .