و به دفاع از آن برمىخيزد . با اين سخن روشن مىشود كه تلاوت قرآن از رسانههاى جهانى به نفع تمام بشريت است ، نه به نفع تنها مسلمانان و نيز انگيزهء نشر قرآن از اين رسانهها تنها بلاغت بيانى نيست ، بلكه انگيزهء نخست ، فراخوانى قرآن به برقرارى قوانين عدالت و برابرى در ميان تمامى مردم است .
وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَ حِجْراً مَحْجُوراً .
مراد از دو دريا در آيه ، دو درياى مشخص نيست ، بلكه مراد از آنها دو نوع آب است : يكى شيرين و ديگرى شور ؛ زيرا واژهء بحر [ - دريا ] در لغت بر آب فراوان اطلاق مىشود ، خواه شيرين باشد ، خواه شور . معناى آيه چنين است :
خداوند آب شور را در سرزمينى پست كه آب در آن راكد مىماند قرار داد و مجراهاى آب شيرين نظير رودخانهها و قناتها را در سرزمينى بلندتر از سطح دريا قرار داد ، به نحوى كه آب شيرين در آب شور مىريزد و در نتيجه ، آب شيرين به شيرينى خود و آب شور به شورى خود باقى مىماند . اگر خداوند اين امر را برعكس ، يعنى آب شيرين را در زمينى پست و آب شور را در زمينى بلند قرار مىداد و آب شور در آب شيرين مىريخت ، هرآينه آب شور ، شيرين را فاسد مىكرد و تمام آبها تلخ مىشد و مردم دچار عسر و حرج مىگرديدند . اين امر از باب تصادف نيست ، بلكه آفريدگار حكيم و دانا چنين مقدر فرموده است . معناى جملهء :
« وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَ حِجْراً مَحْجُوراً »
آن است كه هرچند اين دو آب در دهانهء رودخانهها با يكديگر مخلوط مىشوند ، لكن يكى از آن دو بر ديگرى غالب نمىشود ، بلكه هركدام ويژگىها و آثار خود را حفظ مىكند . پاك و منزه است خدايى كه هرچيزى را آفريد و اندازهاى براى آن تعيين كرد .
6 .
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً .
مراد از نسب ، خويشاوندى از طريق زاد و ولد است و مراد از صهر ، خويشاوندى از طريق پيوند زناشويى و معناى آيه چنين مىباشد : خداوند از نطفه ، انسانى را آفريد كه