تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 599

مساهمون:

ص٥٩٩
گور بيرون مىآورند ؟ ( 35 ) اين وعده‌اى كه به شما داده شده بعيد است ، بعيد . ( 36 ) جز همين زندگانى دنيوى ما هيچ نيست ، به دنيا مىآييم و مىميريم و ديگربار زنده نمىشويم . ( 37 ) اين مردى است كه به خداى يكتا دروغ مىبندد و ما به او ايمان نمىآوريم . ( 38 ) گفت : اى پروردگار من ! اكنون كه تكذيبم مىكنند ، يارىام كن . ( 39 ) گفت : به همين زودى از كردهء خويش پشيمان مىشوند . ( 40 ) پس به حق ، بانگى سخت آنان را فراگرفت و ما مانند گياه خشكشان كرديم . اى نصيب مردم ستمكاره دورى از رحمت خدا باد . ( 41 )

واژگان

القرن : مردم يك دوره و مراد از آنان در اين‌جا عاد ، قوم هود است . أترفناهم : به آنان نعمت داديم . از « ترف » به معناى نعمت گرفته شده است . هيهات : دور است . يصبح : بشوند . الصيحة : عذاب . الغثاء : چيزهاى بىارزشى كه سيل با خود مىبرد . بعدا : نابود باد .

اعراب

« أَنِ اعْبُدُوا »
« أن » مفسره است ؛ زيرا ارسال در اين‌جا متضمن معناى گفتن است . « مخرجون » خبر « إنكم »
« إِذا مِتُّمْ » .
إنكم دوم تأكيد براى « إنكم » اوّل و به سبب فاصلهء زيادى كه ميان آنها افتاده ، تكرار شده است . مصدر مؤوّل از « إنكم » اوّل و اسم و خبرش مفعول دوم است براى « يعدكم » ؛ يعنى يعدكم الإخراج . « هيهات » اسم فعل است به معناى بعد و نياز به فاعل دارد و فاعلش ضمير مستترى است كه به اخراج