تفسير
وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا وَ صَرَّفْنا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْراً .
خداى سبحان قرآن را بر بندهاش محمّد به زبان عربى فروفرستاد و بندگان را با روشهاى گوناگون از حسابرسى و عذابش بيم داد ، تا آنان از او بپرهيزند و از تمام احكامش فرمانبردارى كنند و يا اگر گناه كردند ، او را به ياد آورند و توبه كنند و از او تقاضاى آمرزش و گذشت نمايند . واژهء « أو » در اينجا براى اباحه است ؛ نظير كن عالما أو زاهدا ؛ دانشمند باش و يا زاهد ؛ زيرا تقوا با ياد خدا در يكجا گرد مىآيد ، چنانكه دانش و زهد با يكديگر گرد مىآيند ؛ نظير اين آيه در سورهء يوسف ، آيهء دوم ، جلد چهارم بيان شد و در آنجا به اين پرسش به تفصيل پاسخ داديم : چرا قرآن به زبان عربى نازل گرديد ، با اينكه حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله براى تمام مردم جهان فرستاده شده بود ؟
ويژگىهاى قرآن
خداوند در كتابش ويژگىهاى فراوانى از اين كتاب را ياد كرده است كه برخى از آنها عبارتند از :
1 . عربى : چنانكه در اين آيه [ - آيهء مورد بحث ] و آيهء دوم از سورهء يوسف آمده است .
2 . ذكر :
« إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ ؛
« 1 » ما قرآن را خود نازل كردهايم » .
ذى الذّكر :
« وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ؛
« 2 » سوگند به قرآن صاحب اندرز » .
3 . نور :
« قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ ؛
« 3 » از جانب خدا نورى بر شما نازل شده است » .
هامش
( 1 ) . حجر ( 15 ) آيهء 9 .
( 2 ) . ص ( 38 ) آيهء 1 .
( 3 ) . مائده ( 5 ) آيهء 15 .