پيش از آنها هلاك كردهايم . آيا هيچيك از آنها را مىيابى يا حتّى اندك آوازى از آنها مىشنوى ؟ ( 98 )
واژگان
الإدّ : منكر ، زشت .
تتفطّر : شكافته مىشود .
تخرّ : فرومىافتد .
اللّه : جمع ألدّ ، يعنى لجباز در دشمنى [ ستيزهگر ] .
الرّكز : آواز آهسته .
اعراب
مصدر برگرفته از
« أَنْ دَعَوْا »
مفعول من اجله است : تخرّ لدعوتهم . مصدر
« أَنْ يَتَّخِذَ »
فاعل « ينبغى » . « إن نافيه » ، « كلّ » مبتدا و « آتى » خبر است ، يعنى ما منهم أحد إلّا آتى . « عبدا » به معناى مملوكا ، حال است . « فردا » حال است . « كم » مفعول « أهلكنا » و تميزش محذوف است : كم قرنا أهلكنا . « من » از لحاظ اعراب زايد است و « أحد » مفعول براى « تحسّ » مىباشد .
تفسير
وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً * لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا * تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا * أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً .
خداوند كسانى را كه براى او پسران و دخترانى قرار دادهاند ، تهديد مىكند و در بسيارى از آياتش به آنان وعدهء عذاب مىدهد كه برخى از آنها عبارتند از : آيهء 116 سورهء بقره ، جلد اوّل ؛ آيهء 48 سورهء نساء ، جلد دوم ؛ آيهء 171 سورهء نساء ، جلد دوم ؛ آيهء 101 سورهء انعام ، جلد سوم . آنگاه