روزى كه پرهيزگاران را نزد خداى رحمان سواره گردآوريم . ( 85 )
و مجرمان را تشنهكام به جهنم برانيم . ( 86 )
از شفاعت بىنصيبند ، مگر آنكس كه با خداى رحمان پيمانى بسته باشد . ( 87 )
واژگان
سنكتب ما يقول : گفتارهاى او نگهدارى و ضبط مىشود .
نمدّ له العذاب : بر عذاب او مىافزاييم .
نرثه : از او مىستانيم .
ما يقول : اشاره است به ثروت و فرزندان كه در سخن آن مرد كافر آمده بود : لأوتينّ مالا و ولدا .
الضدّ : دشمن .
تؤزّهم : برانگيزند آنان را .
الوفد : جمع وافد ، يعنى واردشونده .
ورد : آنان وارد جهنّم مىشوند بسان ورود چهارپايان در آب .
اعراب
« أطلع » در اصل أإطلع بوده است . همزهء اوّل براى استفهام انكارى و همزهء دوم همزهء وصل است و يكى از اين دو بر اثر تخفيف حذف شده است . ابن هشام در كتاب المغنى مىگويد : « كلّا » از ديدگاه سيبويه ، خليل ، مبرد ، زجاج و بيشتر بصرىها حرف و به معناى بازداشتن است و جز اين ، از ديدگاه آنان معناى ديگرى ندارد . « فردا » حال است . « نعدّ » مضارع مىباشد و مفعولش محذوف است : نعدّ أعمالهم . « لا يملكون » .
ضمير به گناهكاران برمىگردد .
« إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ » ،
استثناى منقطع و به معناى لكن من اتّخذ است .