قرارش مىدهد ، و چه در جهت گرفتن ستمگران كه اساسا سخت دستگيرشان مىكند و بطش الهى اساسا سخت مىباشد .
خود در تاريخ گذشتگان بنگريد نمونههايى از همين گرفتن ستمگران مشاهده مىكنيد ،
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ؟ فِرْعَوْنَ وَ ثَمُودَ ؟
يعنى « آيا خبر آن ارتشها به تو رسيده ؟ فرعون و ثمود ؟ » فرعون كه ديگر پايگاه مردمى خود را به كلّى از دست داده بود و فقط به ارتش خود تكيه داشت كه با پول و مقام تأمينشان مىكرد . و نيز قوم ثمود كه در برابر خداوند جبههگيرى نظامى مىكردند همه را سخت گرفتيم و به مجازات رسانديم . اگر كسى در اين حوادث دقّت كند و امواج رحمت و عذاب الهى را درك كند حتما بيدار مىشود و خود را به طرف امواج رحمت نزديك مىسازد ، ليكن آنها كه عملا در كفر خود اصرار دارند دائما تكذيب مىكنند و باور ندارند .
خداوند هم از ورائشان احاطه دارد ، آنها در محاصرهء حقّند و درك نمىكنند و تكذيب مىنمايند همچون ماهى كه در صيد صيّاد است و در عين حال مىگويد صيّاد كيست ؟ ولى اين قرآنى گرامى است كه در لوحى محفوظ مىباشد .
در اين آيه دليلى نيست كه منظور از لوح يك صفحهء خاصّى باشد و به قول ابن عبّاس قطعهاى از درّ درخشان در يمين عرش بلكه شايد منظور هر صفحهاى باشد كه قرآن در آن حفظ شود ، چه ذهن افراد ضابط و يا اوراق نويسندگان . و به هر حال اين آيه هم چون آيهء 9 سورهء حجر
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
« ما ذكر را نازل كرديم و ما آن را حفظ مىكنيم » از خبرهاى اعجازى قرآن است كه نشان مىدهد در طول تاريخ قرآن مجيد