ابيات مثنوى « * »
آفتاب آفتابند اوليا . . . ( ص 966 / 13 )
آنك او بيذار بينذ خواب خوش . . . ( ص 495 / 6 )
آن همه جهد و طلب نه از بيم بوذ . . ( ص 199 / 8 )
اصطلاحاتيست مر ابدال را . . . ( ص 221 / 14 )
اندرين ره دان كه لا انساب شذ . . . ( ص 254 / 18 )
او نفس خواهذ ز ياران پاكتر . . . ( ص 747 / 4 )
اى براذر بىنهايت درگهيست . . . ( ص 359 / 6 ، 439 / 16 )
اى كه شيران مر سگانش را غلام . . . ( ص 942 / 2 - 3 )
باذه از ما مست شذ نى ما ازو ( ص 886 / 13 )
با كه گويم چون ندارذ گوش جان . . . ( ص 549 / 10 )
بر دلش گر تافتى گفت لبش . . . ( ص 409 / 17 )
بعد ازين جان و دل و درگاه دوست . . . ( ص 929 / 15 )
پيشهء مردى ز حق آموختيم . . . ( ص 572 / 12 )
تا توانى اى حكيم هندسه . . . ( ص 854 / 16 )
تا دهذ دو غم نخواهم انگبين ( ص 284 / 10 )
تا ز جود اوليا يا بى وجود . . . ( ص 865 / 14 )
تا نگردى پاك دل چو جبرئيل . . . ( ص 282 / 15 )
جز كه تسليم و رضا كو چارهء . . . ( ص 685 / 2 )
هامش
( * ) فهرست ابياتى كه در چاپهاى موجود مثنوى نيست و بعضى از آنها در مفتاح با اشتباه شماره قيد كرديده است .