و خداوند در قرآن ميفرمايد :
« إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً »
« 1 » ( محققا آنان كه خدا و رسول را اذيت ميكنند ، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده و عذاب خوار كنندهء را براى آنان آماده نموده است ) .
12 - غصب فدك و منع حضرت زهراء ( ع ) از آن : فدك ملكى بود در اطراف مدينه از املاك يهود كه هنگام فتح خيبر ضمن شرايط صلح برسول خدا صلى اللّه عليه و آله و اصل گرديد و چون بوسيله جنگ گرفته نشده بود حق خاص حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله بود و حضرت بمقتضاى حكم الهى آن را بفاطمه بخشيد و فدك مخصوص او شد و فاطمه منافع فدك را بخويشان و اقرباء و فقراء مدينه بذل و انفاق ميفرمود همينكه حضرت رسول از دنيا رفت و كار خلافت بر ابى بكر مستقر شد فرستاد عمال حضرت را از فدك بيرون نمود وقتى خبر به حضرت زهراء ( ع ) رسيد نزد ابى بكر رفت و فرمود بچه سبب ميراث پدرم را از من منع كردى و چرا عمال مرا از فدك بيرون نمودى و حال آنكه رسول خدا آن را در زمان حياتش به من بخشيد .
ابو بكر گفت من از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله شنيدم كه فرمود « نحن معاشر الانبياء لا نورث ما تركناه صدقة » ( ما گروه انبياء ارث نميگذاريم هر چه از ما بماند صدقه است ) .
فاطمه فرمود فدك را پدرم در حال حيات به من بخشيد و فعلا در تصرف من است .
ابو بكر گفت بر آنچه ميگوئى شاهد بياور ، حضرت ، على عليه السّلام و ام ايمن را بگواهى آورد ، ابى بكر شهادت على عليه السّلام را بگفته عمر كه « يجرّ النار الى قرصه » ( آتش را براى پختن نان خود ميكشد يعنى شهادت على براى استفاده خود مىباشد ) رد نموده و شهادت ام ايمن را چون زن عجميه بود نپذيرفت و
هامش
( 1 ) سوره احزاب آيه 57