« و فى كتاب اللّه الهدى و الشفاء فنبذوه و اتبعوا اهوائهم فذمهم اللّه و مقتهم و » « أتعسهم فقال جل و تعالى :
وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ » « لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
و قال :
فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ
و قال :
كَبُرَ مَقْتاً » « عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ
و صلى اللّه على » « محمد و آله و سلم ) .
ترجمه : - عبد العزيز ميگويد ( ما در ورود مرو با حضرت رضا عليه السّلام بوديم پس روز جمعه در مسجد جامع با عباسيان و غير آنان در ابتداى ورودمان اجتماع نموديم و بحث در اطراف امامت بميان آمد و كثرت اختلاف مردم در اين مورد مذاكره شد .
بعد از آن بر مولاى خود حضرت رضا عليه السّلام وارد شدم و بحث مردم را در باره امامت به آن سرور خبر دادم حضرت تبسم كرد و پس از آن فرمود : اى عبد العزيز اين قوم ندانستند و فريب آراء و سليقههاى خود را خوردند .
محققا خداى عز و جل روح پيغمبرش را قبض نفرمود تا اينكه دين او را كامل نموده و قرآن را بر وى نازل فرمود كه در آن هر چيزى بغايت وضوح بيان شده ، چه آنكه حلال و حرام و حدود و احكام و جميع آنچه به آن محتاجند در قرآن بطور كامل بيان گرديده ، لذا خداى عز و جل فرموده « چيزى را در اين كتاب فروگذار نكرديم » و همچنين در حجة الوداع كه آخر عمر پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله بود اين آيه را نازل فرمود كه « امروز دين شما را كامل و نعمت خود را بر شما تمام كردم و راضى شدم كه اسلام دين شما باشد ، و امر امامت از تماميت دين است و رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در نگذشت تا اينكه براى امت مواضع دينشان را بيان فرمود و راه هدايتشان را روشن ساخت و آنان را در ميانه راه حق گذارد و على عليه السّلام را نشانه راه دين و پيشواى مسلمين قرار داد و از چيزى كه امت به آن محتاج باشند نگذشت مگر آنكه بيان فرمود ، پس كسى كه گمان كند خداى عز و جل