من حىّ يحيى ويستحيى كذاك سوى * هيّئ يهيّىء وعلّيّين مقتصرا
من حىّ « 1 » ، يحيى « 2 » ، يستحيى « 3 » چنان است جز هيّئ « 4 » ، يهيّئ « 5 » وعلّيّين « 6 » كوتاه كرده شد « 7 » .
وذي الضّمير كيحييكم وسيّئة * في الفرد مع سيّئا والسّيّئ اقتصرا
وخداوند ضمير « 8 » همچو يحييكم « 9 » وسيّئة « 10 » در فرد با سيّئا « 11 » والسّيّئ « 12 » كوتاه كرده شد . « 13 »
هيّأ يهيّأ مع السّيّأ بها ألف * مع يائها رسم الغازي وقد نكرا
هيّئ « 14 » ، يهيّئ « 15 » با السّيّئ « 16 » به أو الف است با ياء آن « 17 » نوشت غازي بن قيس به درستى انكار كرده شد . « 18 »
بآية وبآيات العراق بها * ياآن عن بعضهم وليس مشتهرا
بآية « 19 » وبآيات عراق به أو دو ياء است از بعض قرّاء ونيست مشهور شونده .
والمنشئت بها ياء بلا ألف * وفي الهجاء عن الغازي كذاك يرى
هامش
( 1 ) . انفال / 42 .
( 2 ) . قيامه / 40 .
( 3 ) . بقره / 26 ؛ قصص / 4 ؛ احزاب / 53 .
( 4 ) . كهف / 10 .
( 5 ) . كهف / 16 .
( 6 ) . مطفّفين / 18 .
( 7 ) . ح : وبريده شد بر اين حكم يعنى به دو ياء نوشته ه .
( 8 ) . همچو يحييكم ويحييها ويحيين وحيّيتم ه .
( 9 ) . بقره / 28 ؛ انفال / 24 ؛ حج / 66 ؛ روم / 40 ؛ جاثيه / 26 .
( 10 ) . بقره / 81 ؛ آل عمران / 120 ؛ نساء / 78 و 79 و 85 ؛ انعام / 160 ؛ أعراف / 95 و 131 ؛ يونس / 27 ؛ رعد / 6 و 22 ؛ مؤمنون / 96 ؛ نمل / 46 و 90 ؛ قصص / 54 و 84 ؛ روم / 36 ؛ غافر / 40 ؛ فصّلت / 34 ؛ شورى / 40 و 48 .
( 11 ) . توبه / 102 .
( 12 ) . فاطر / 43 .
( 13 ) . ح : وامّا در جمع همچو سيّئات به يك ياء نوشته مىشود ه .
( 14 ) . كهف / 10 .
( 15 ) . كهف / 16 .
( 16 ) . فاطر / 43 .
( 17 ) . س : يائها .
( 18 ) . يعنى قبول نكردند ه .
( 19 ) . آل عمران / 49 و 50 ؛ انعام / 35 ؛ أعراف / 106 و 203 ؛ رعد / 38 ؛ طه / 47 و 133 ؛ أنبياء / 5 ؛ شعراء / 154 ؛ روم / 58 ؛ غافر / 78 .