وهمچنين رسم كردهاند در همهء مصاحف تراء الجمعن « 1 » وحتّى إذا جاءنا در زخرف « 2 » به يك الف نوشتهاند والف ثابته شايد كه اوّلى باشد وشايد كه ثانيه باشد .
وميل حافظ أبو عمرو به اين است . وهمچنين نآ در سبحان « 3 » وفصّلت « 4 » به يك الف نوشتهاند . وشايد كه اين ثابته منقلب از ياء باشد وشايد كه صورت همزه باشد واين أوجه است . وهمچنين هرجا كه در قرآن عظيم ذكر رآ باشد خواه متّصل به ضمير خواه نه مثل رآ كوكبا « 5 » ورأ الّذين « 6 » ورآك « 7 » ورآها « 8 » ورآه « 9 » به يك الف نوشتهاند واحتمال هردو وجه دارد الّا در والنّجم ما رأى « 10 » ، لقد رأى « 11 » كه بر قاعده نوشتهاند . والف تأنيث نيز در السّوأى أن كذّبوا « 12 » همچنين نوشتهاند كه تصوير كرده شد .
فصل
اكنون مذكور شد كه هرگاه كه دو همزه در اوّل كلمه مجتمع شوند وهمزهء اوّلى استفهام باشد به يكى بنويسند . از آن جمله موضعي چند خارج است از قياس . اوّلا أؤنبّئكم بخير « 13 » كه در اين كلمه همزهء استفهام را به الف نوشتهاند وهمزهء مضمومه را به واو تصوير كرده . ديگر أئنّكم در انعام « 14 » ونمل « 15 » وعنكبوت « 16 » وفصّلت « 17 » ، وأئنّا در نمل « 18 » وأئنّا لتاركوا در والصّافّات « 19 » ، وأئنّ در شعراء « 20 » ، وأئذا در واقعه « 21 » ، وأئن
هامش
( 1 ) . شعراء / 61 .
( 2 ) . آية 38 .
( 3 ) . آية 83 .
( 4 ) . آية 51 .
( 5 ) . انعام / 76 .
( 6 ) . نحل / 85 و 86 .
( 7 ) . أنبياء / 36 .
( 8 ) . نمل / 10 ؛ قصص / 31 .
( 9 ) . نمل / 40 ؛ فاطر / 8 ؛ صافّات / 55 ؛ نجم / 13 ؛ تكوير / 23 ؛ علق / 7 .
( 10 ) . آية 11 .
( 11 ) . آية 18 .
( 12 ) . روم / 10 .
( 13 ) . آل عمران / 15 .
( 14 ) . آية 19 .
( 15 ) . آية 55 .
( 16 ) . آيات 28 و 29 .
( 17 ) . آية 9 .
( 18 ) . آية 67 .
( 19 ) . آية 36 .
( 20 ) . آية 41 .
( 21 ) . آية 47 .