( 1 ) مؤدّا فرمود ، و عَلَم در فضاى معجزْ لواى
( 2 ) برافراشت . و صلوات ناميات و تحيّات زاكيات ، بر شموس فِردَوس اعلا ، و نجوم سپهر جَنّت المَاوى ، سفيرانِ ممالك ملكوت ، دبيرانِ مَسالكِ جبروت ، خورشيد رُخساران مشترى پيكر ، زُهره ديداران زَهرا منظر ، صدر نشينان ايوان
، ( 3 ) بدرقه پيروان
، ( 4 ) سنبلههاى آسمان تعليم « فاعْلَم انَّهُ لا الهَ الّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ » ، بهتران افراد بشر ، اعنى ائمّهء اثنا عَشَر - عليهم سلامُ اللَّه المِلكِ الأكبر - باد كه اوج فلك را زير دست و ذروهء سپهر را در شكست دادند ، و آفتاب روى زمين و بروج فلك دين مبيناند . امّا بعد ، بر آراى صائبهء ارباب يقين واذهانِ ثاقبهء ديدهورانِ دور بين ، حقيقت اين معنى چون صبح صادق ، روشن ، و ظهور اين دعوى مانند آفتاب پرتو افكن است كه به مقتضاى كريمهء
( 5 ) اهتمام در مزاولهء دعا نزد عقلا لازم و متحتّم است ، و مقصود ( 6 ) اصلى از دعا ، تحصيل رضا و مطلب كلّى منحصر بر دين هدايت اقتضاست ، و « دعاى صباح » افصح فصُحا و قدوهء بُلَغا و خير اوليا و سيّد اوصيا ، متكلّم به كلام « لَوْ كُشِفَ الْغِطا » ، ( 7 ) اختر برج « أنْتَ مِنّي بِمَنْزِلَةِ