حمد وثناى بىمنتها نثار درگاه ( 1 ) بدايع آثار متكلّمى كه به امر نافذ « هو اللَّه الخالق البارى » ، زبان صباح را از كتم عدم به دار الملك وجود متوجّه نموده ، طريق سلوك مسالك نجاح وفلاح به آحاد عباد آموخت . و شكر و تحيّاتِ بيرون از حدّ واحصا ، نثار بارگاه معبود بىشريك و انبازى كه از محض فضل نامتناهى اين هفت رواق اطباق ( 2 ) سماوات طِباق را كه نمونه‌اى از انشاى ابداع اوست ، و دواير قوىْ پرتوىِ هفت [ طبقهء ] زمين كه نقطهء امتحان اختراع اوست ، به انوار كواكب ثواقب و انواع جواهر زَواهر براى هدايت عِباد به معرفت مبدء و معاد آراست . و اين گنبد مينايى را با اين همه خوبى و زيبايى به آفتاب عالمتاب و ماه جهانتاب و بروج سعادتْ مَناب و نجوم هدايت مآب ، به اين دلفريبى مزيّن ساخت ، و اضداد عناصر و اركان و ساحت هفت چرخ بوقلمون [ را ] به يكديگر ارتباط و ايتلاف داد ، و به فضل جسيم ، ديدهء حقيقت‌بين مُسترشدان مَسالكِ هدايت را از مدارك گمراهى منعطف ساخته ، به وسيلهء پادشاهانِ ممالك يقين اعنى ، ائمّهء معصومين - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - به منهج قويم و طريق مستقيم رسانيد ، و محبّان اين خاندان را به نعيم مقيم ، نوازش فرموده ، از مشرب عَذبِ مغفرت و مَنهلِ زلالِ مكرمت ، شراب عفو و مرحمت چشانيد ، و پيروانِ ايشان كه صد هزار گناه با عمر كوتاه كرده باشند ، به يك دم نَدَم صد سالهء جرايم [ و مآثِم ] از احوالشان به صيقلگرى شفقت و لطف و احسان زدود ، و نواى بشارت

( 3 ) به