فَلَا تَرُدَّنِي مِنْ سَنِيِّمَوَاهِبِكَ خائِباً
. پس برمگردان و بىبهره مساز مرا از بلندى عطاهاى خود ، در حالتى كه بىبهره و نااميد باشم ، و ممكن است « سَني مَواهبِكَ » ، اضافهء صفت باشد به موصوف ؛ يعنى از بخششهاى بلند خود .
يَا كَرِيمُ .
اى بخشندهء بىمانند و نظير .
يَا كَرِيمُ .
اى بزرگ بخشش !
يَا كَرِيمُ .
اى بزرگوار و در كمال عظمت و بزرگوارى . تكرير لفظ بزرگوار كريم ، از براى تأكيد استجابت دعاست .
بِرَحْمَتِكَ
. أي : حالكون الأمل والرجاء وكشف الضر والمأمول متلبسه بالجود الفائض منك ، يعنى : حالكونى كه امَل و رجا و كشف ضر ، پوشيده باشد به بخشش تو .
يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ
. اى بخشندهترينِ بخشندگان !
ختم دعاى بزرگوار به رحمت ، يا براى آن است كه هيچ كس مأيوس و محروم از بخششِ او نيست و در دار دنيا ، رحمتش شامل مؤمن و كافر و بِرّ و فاجر است ، يا براى ترغيب به ايمان و عبادت است و ترهيب از كفر و معصيت ؛ چون دانند كه او - جلّ شأنه - رحيم است رحمت او خلايق را داعى بر ايمان و طاعت و عبادت گردد ، و صارف از كفر و معصيت باشد .
بعد از اتمام دعا ، سر به سجده گذارند و روى نياز به درگاه بىنياز گذارند