روزى ، از همهء آنها با خبر است .
نتيجه :
1 - مجاهدان از جايگاه بسيار والائى در نزد خدا برخوردارند كه به نفس كشيدن اسبان مجاهدين و به جرقهّهايى كه از برخورد سُمّ و يا ناخن آنها ، با سنگ هاى بيابان ، آشكارمى گشت خداى متعال سوگند مىخورد .
2 - اين سوره در مقام بيان عظمت حضرت اميرالمومنين ( ع ) است كه در مديريت اين جنگ بسيار اثر گذار بود و لذا خداوند از فرماندهى لايق و شايستگى ايشان ، تعريف مىكند زيرا حركت و دويدن اسبان مجاهدان در شب و پنهان شدن آنها در روز ، و رسيدن به نزديك ترين فاصله از دهانه درّه ، و هجوم سپيده دم ، و سايه افكندن گرد و غبارشان بر سپاه دشمن ، و آنها را برق آسا در محاصره كامل قرار دادن ، و به سرعت پيروز شدن ، ازايمان وفداكارى يك فرمانده بسيار قدرتمند و آگاه به تمام فنون نظامى ، درميدان نبرد و جنگ حكايت مىكند و او فقط وجود مقدس حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) است .
3 - شخصيت بىنظير اميرالمؤمنين ( ع ) در اين سوره و در سورههاى ديگر قرآن همچون خورشيد مىدرخشد و كسى نمىتواند واقعيت آفتاب را پنهان كند اما مىتواند خود را از بركات پرتو نور آن در لابلاى جهل و كفر و شرك و نفاقش محروم سازد .
تاريخ و شجره سادات چالدران ( قراعينى ) ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: حميد فتاحى
ص١٥٥