آنها را با سلامت عبور مىدهند و سند اخذ شده را به آن طرف فرستاديم .
افعال ما از اين اسناد معلوم است . اين بار نيز حجاج و تجار در ورودشان به خواهش خود عبور كردند . چون شب قريب بود ، گفتند صبح عبور كنيم و در حالى كه افراد من نزد حجاج مذكور كه حدود 400 نفر بودند بيتوته كردند . شايد موضوع دزدى بين خود آنها اتفاق افتاده باشد . با اين ملاحظه همه را تفتيش كرديم [ ، اما ] چيزى پيدا نشد . پس از آن به حضرت سردار يك عريضه نوشتم و ليست وسايل را تضمين و بيان كردم . حتى ليست را به دفتر اشياى ضابط نيز فرستادم ، ولى باز هم بر تعهد اولم پابرجا هستم . حجاج و تجار مرقوم به مرور ايام با افراد سواره زيادى همراه داشتند در هنگام مناقشه با همديگر ، كمى منازعه كردند و صداهاى درگيرى آن در درون قلعه استماع شده است . در اين حادثه ، دخالت و منازعه بين آنها را بر طرف كردم . آنها را عبور دادم و چهار قطعه موجود ، كما فىالسابق از آنها اخذ كردم و غير از يك تا چند مورد گم شده مذكور ، در حوزه مسئوليت ما يك حبه هم ضايع نشده است . ضايع شدن اموال آنان ، خارج ازحوزه وظيفه بندگى من بوده است و در حدود وان نيز افراد بنده رفتند تا دزدان را مسلوب كنند . اين موضوع از حوزه مسئوليت بندگى من خارج است .
چنين افاداتى با چهار قطعه سند از حجاج و تجار مذكور اخذ و تقديم شده است .
4 قطعه صورت اسناد مذكور شرعاً امضاء و تمهيدات شده و به طرف كرامان ارسال شده است . منظور معلوم سردار اين است كه سلامت عبوركنندگان ايرانى فرمايش اراده حضرت شاهانه است و از طرف ما نيز با دقت مورد اعتنا قرار گرفته است تا همه وارد شدگان صحيح و سالم بگذرند .
آيا مىتواند در اين وضعيت حساس ، شريفآقا جسارت كرده و در بين دو دولت چنين حركتى را به ظهور رساند ؟ اين امور در صافى آينه قلب ما روشن و واضح است كه مغاير با امر ، اراده و اقتدار حضرت پادشاه ، هيچ كس تا الان جسارت نكرد و از شريفآقاى مرقوم نيز اين مقوله حركات نامناسب واقع نشده است . پس از ورود افراد
حج گزارى ايرانيان به روايت اسناد عثمانى و قاجارى ( فارسى ) — صفحة 98
مساهمون: اسرا دوغان
ص٩٨